اهمیت نوار عصب و عضله در چیست ؟

در حقیقت ، مطالعات الکتروفیزیولوژیک یا نوارهای عصبی و عضلانی مکمل نوار عصب و عضله معاینات فیزیکی هستند:

1- محل ضایعه را در سیستم حسی یا حسی فرد اثبات می کند و همچنین تعیین می کند.

مطالعات عصب و عضلات همچنین نوع آسیب عصبی در یک عصب محیطی را نشان می دهد. نوار عصب و عضله آیا آکسون عصبی آسیب دیده است یا آکسون سالم است؟ فقط غلاف میلین نورون آسیب می بیند.

3- شدت آسیب عصبی را نشان می دهد؟

4- علاوه بر این ، مطالعات الکتروفیزیولوژیکی نشان می دهد که آسیب عصبی چه مدت طول کشیده است.

5- آیا یک آسیب عصبی جدید (حاد) یا قدیمی یا مزمن است؟

6. همچنین در مواردی که عصب در حال بهبود است ، نوار عصب و عضله مطالعات الکتروفیزیولوژیکی می توانند نشان دهند که چه میزان پیشرفت در عصب یا ماهیچه ایجاد شده است.

7 – نوار عصبی و عضلانی پلی نوروپاتی حسی و یا پلی نوروپاتی حرکتی را تشخیص می دهد. هر عصب مانند کابل تلفنی است که درون آن کابل هزاران فیبر عصبی ریز دیگر قرار دارد. نوار عصب و عضله این رشته های کوچک توسط غلافهای عایق به رنگ های سفید ، قرمز ، سیاه و غیره از هم جدا شده اند. در بعضی موارد ممکن است غلافهای عایق این الیاف کوچک درون عصب از بین بروند. در حقیقت ، الیاف نازک موجود در عصب به هم متصل می شوند. این حالت را پلی‌نوروپاتی حسی یا پلی‌نوروپاتی حرکتی می نامند.

8- علاوه بر بیماریهای عصبی محیطی ، نوار عصب و عضله مطالعات الکتروفیزیولوژیکی (نوارهای عصبی و عضلانی) می توانند بیماریهای عضله را که میوپاتی نامیده می شود ، تشخیص دهند.

9- یكی از کاربردهای مهم مطالعات الکتروفیزیولوژیک ، تشخیص ضایعات پیشرونده سلولهای حرکتی شاخ قدامی یا قدامی نخاع است که به آن بیماری نورون حرکتی یا بیماری نورون حرکتی گفته می شود.

از کجا می توان یک عصب آسیب دید؟
آسیب های عصبی محیطی شامل 1- آسیب رساندن به ریشه عصب به دلیل بیماری دیسک نوار عصب و عضله – تنگی کانال نخاعی- لغزش مهره ‍‍‍ ، 2- آسیب آکسون 3- آسیب به غلاف میلین است. آسیبهای عصبی در هر یک از این سه منطقه با بررسی نوارهای عصبی و عضلانی مشخص می شود.

آسیب های عصبی محیطی
شکل 3 – نورونها ، آکسونها و غلافهای میلین عصب
چگونه نوار عصبی ضایعات آکسون را از ضایعات غلاف میلین تشخیص می دهد؟
در هر دو آسیب غلاف میلین و آسیب های آکسونال ، نوار عصب و عضله مطالعه حسی و حرکتی عصب دچار اختلال می شود ، اما در آسیب های غلاف میلین معمولاً ضعف عضلانی مشاهده نمی شود زیرا یک جریان الکتریکی وارد عضله می شود ، اگرچه این جریان کند است و دیر وارد عضله می شود. . اما در آسیب آکسونال معمولاً ماهیچه ضعیف است. در ضایعات موضعی غلاف میلین ، فقط سرعت هدایت عصب در محل ضایعه کاهش یافته یا قطع می شود ، اما در بالا و پایین ضایعه هیچ مشکلی مشاهده نمی شود. نوار عصب و عضله در صدمات آکسون ، سرعت هدایت عصب در بالا و پایین ضایعه از بین می رود. دلیل این است که انحطاط والرین پس از آسیب آکسون اتفاق می افتد ، به این معنی که کل آکسون از بین می رود و دوباره ساخته می شود.

آیا می توان نوار عصبی و ماهیچه های آن همه فیبرهای عصبی را مورد بررسی قرار داد؟
خیر ، مطالعات الکتروفیزیولوژیکی سلامت الیاف بزرگ عصبی حرکتی و حسی را بررسی می کنند ، نوار عصب و عضله اما فیبرهای کوچک قابل بررسی نیست.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *